İsrail ile İran ortasındaki tansiyonun yükselmesiyle birlikte ABD, İran‘daki üç değerli nükleer tesise yönelik bir hücum gerçekleştirdi. Amaç alınan noktalar ortasında Fordo, Natanz ve İsfahan nükleer alanları yer aldı.
Fordo tesisi, Tahran‘ın yaklaşık 100 kilometre güneybatısında, Kum kenti yakınındaki dağlık bölgede bulunuyor. 2007’de imaline başlanan tesis, yerin 80 ila 90 metre altına inşa edilmiş olmasıyla dikkat çekiyor.
İran’ın ‘nükleer kalbi’ olarak da nitelendirilen bu yer altındaki bu tesis tesisin hava ataklarıyla ziyan görmesinin ve imha edilmesinin çok güç olduğu belirtilirken ABD’nin sahip olduğu sığınak delici bombaların Fordo’daki tesise ulaşabilecek tek mühimmat olduğu öne sürülüyordu.
Peki bu Amerikan bombalarının özellikleri neler?
Bahsi geçen mühimmat, ABD üretimi GBU-57 ya da başka ismiyle Massive Ordnance Penetrator. (Devasa Nüfuz Edici Bomba) Birinci kere kullanılan bu bomba, kaya ve betonu delerek yerin yaklaşık 61 metre altına inip orada patlayacak formda tasarlandı.
2000’li yılların başında dizaynına başlanan, yaklaşık 13.600 kilogram yükündeki ve 6,6 metre uzunluğundaki bu bomba, bu kadar yüksek şok ve basınç altında çabucak patlamayacak özel bir fünye sistemine sahip.
Sadece B-2 bombardıman uçağı taşıyabiliyor
GBU-57’yi bırakabilecek tek uçak Amerikan üretimi B-2 hayalet bombardıman uçağı. Bu uçaklardan kimileri Mayıs başında Hint Okyanusu’ndaki Diego Garcia’daki İngiliz-Amerikan ortak üssüne konuşlandırıldı, fakat Haziran ortasında artık görüntülenemedi.
MOP, birinci patlayıcı testi için hazırlanırken araçtan indiriliyor, 2007. Uzun menzilli bu uçakların ABD’den kalkıp Ortadoğu’ya kadar uçuş yaparak bombalama misyonları gerçekleştirebildiğini ve bunun daha evvel de yapıldığı belirtiliyor.
Her bir B-2 iki adet GBU-57 taşıyabiliyor ve uzmanlara nazaran, Fordo üzere bir tesisi etkisiz hale getirmek için birden fazla bombanın kullanılması gerekebiliyor.
Kaynak: Dünya
